جادوی لبخند در میان سختی ها : درس هایی از زندگی چارلی چاپلین
وقتی به سینمای کلاسیک و هنر بی چون چرای سیاه و سفید فکر می کنیم، نام چارلی چاپلین بیش از هر کس دیگری می درخشد. مردی با کلاه لبه دار، سبیل کوچک،کت گشاد، کفش های بزرگ و عصایی که با آن نوعی رقص متوازن و دلنشین در دل مشکلات اجرا می کرد. اما پشت آن چهره خندان و حرکات کمیک،داستانی پر از رنج، استقامت و اراده ای پولادین نهفته است که می تواند الهام بخش هر انسان تلاشگری باشد.
از کوچه های تاریک لندن تا اوج قله های شهرت چارلز اسپنسر چاپلین در 16 آوریل 1889 در یکی از محله های فقیر نشین و تاریک لندن چشم به جهان گشود.کودکی او به معنای واقعی کلمه در بحران گذشت؛ پدرش فردی دائم الخمر بود و زود خانواده را ترک کرد و مادرش نیز دستخوش بیماری های روحی شد و به مراقبت های ویژه انتقال یافت. چارلی و برادرش دوران کودکی را در یتیم خانه ها و با کار در شرایط بسیار سخت سپری کردند . فقر،گرسنگی و ناامیدی چیزهایی بودند که چارلی از همان سال های ابتدایی زندگی اش با آن ها دست و پنجه نرم کرد.
اما طنز روزگار این بود که همین سختی ها و نگاه دقیق او به طبقات فرودست و مشکلات اجتماعی جامعه،بعدها به مایه اصلی هنر بی نظیرش تبدیل شد.او از کودکی یاد گرفت که چطور با هنر نمایش و تئاتر،درد را به لبخند تبدیل کند.
تولد ولگرد کوچولو The Tramp
چاپلین در سال 1913 وارد صنعت نوپای سینما در آمریکا شد و دیری نگذشت که شخصیت جاودانه ولگرد یا همان Little Tramp را خلق کرد. این کاراکتر،
نماد انسان ساده دلی بود که با وجود تمام بی مهری ها، ناکامی ها و فقر هرگز امید خود را از دست نمی داد،در برابر قدرتمندان سر فرود نمی آورد و قلبی سرشار از مهربانی داشت .
فیلم های شاهکار او مثل عصر جدید Modern Times، روشنایی های شهر City Lights و دیکتاتور بزرگ The Great Dictator فراتر از یک سرگرم کننده، نقد عمیق، هوشمندانه و انسانی به مدرنیته،ماشینیسم،جنگ و بی عدالتی بودند. چاپلین در دنیایی که به سمت اتوماسیون و بی تفاوتی می رفت،به همه یادآوری کرد که انسان و احساسات انسانی اصالت دارند.
چرا داستان های چارلی چاپلین برای ما مهم نیست؟
در مسیر پیشرفت،کسب و کار،یا حتی یادگیری ابزارهای تخصصی مثل اکسل . برنامه نویسی ، ما بارها با چالش ها،فرمول های پیچیده،خطاهای گوناگون و سدهای به ظاهر نفوذ ناپذیری روبه رو می شویم . داستان چاپلین به ما یاد آوری می کند که :
1. شروع سخت،پایان مسیر نیست : از هیچ چیز ساختن ، هنر آدم های بزرگ است.
2. استمرار و خلاقیت : چاپلین کارگردان ، نویسنده،آهنگساز و بازیگر آثار خودش بود و برای هر سکانس،ساعت ها و روزها تلاش می کرد تا به کمال برسد. موفقیت در کار و تکنولوژی نیز نیازمند پشتکار و جزئی نگری است.
3. انسان دوستی و امید : حتی در سخت ترین شرایط اقتصادی و اجتماعی، لبخند و امید به آینده بزرگترین سلاح انسان است.
روز بدون خندیدن روزی است که هدر رفته است (چارلی چاپلین)
امیدواریم از این روایت کوتاه لذت برده باشید. در سایت www.vbaexcel.ir در کنار یادگیری مهارت های کاربردی و فنی ، همواره بر این باوریم که پشت هر سیستم پیچیده ای ، اراده و خلاقیت انسان است که تفاوت ها را رقم می زند.